2. Կարդա Տոն Սբ․ թարգմանիչներ Իսահակի և Մեսրոպի նյութը, գրավոր վերապատմիր բլոգում։
Սահակ Պարթևն ու Մեսրոպ Մաշտոցն առաջինն էին, որ հայացված եկեղեցու համար երգեր են ստեղծել ու երգել։ Նրանց աշակերտները շարունակեցին իրենց աշխատանքները։ Մաշտոցին նկարագրում են այսպես․
<<․․․նա հրեշտակի տեսք ուներ, բեղմնավոր միտք, պայծառ էր խոսքով, գործերով ժուժկալ։>> Արևելյան Հայաստանում շրջագայելու ընթացքում նա այցելեց Բուն Աղվանքը, որը գտնվում է Կուր գետի ձախ ափին։ Այնտեղ նա տեղացի Բենիամինի հետ գարգարացիների լեզվի համար տառեր ստեղծեց։ Սահակ Պարթևը Մաշտոցի հետ միասին դարձել է հայ դպրության ու եկեղեցական մատենագրության հիմնադիր։ Նա Ներսես Մեծ կաթողիկոսի որդին էր և Սբ․ Գրիգոր Լուսավորչի տոհմի վերջին ներկայացուցիչը։
Իրենց շնորհիվ Հայաստանում սկսվեցին բացվել դպրոցներ, որտեղ աշակերտներն արդեն սովորում էին հայ գրերը։ Պարթևն ու Մաշտոցը որոշեցին իրենց աշակերտների հետ թարգմանել Սբ․ Գիրքը, որն այսօր էլ համարվում է <<թարգմանությունների թագուհի>>։ Նրանք դարձան հայ թարգմանչական գրականության հիմնադիրները։ Աշակերտները հունարենից և ասորերենից թարգմանեցին Աստվածաշունչը և Սահակ Պարթևն ու Մեսրոպ Մաշտոցը այն խմբագրեցին։
Հայերեն թարգմանված առաջին նախադասությունն էր․
<<Ճանաչել զիմաստություն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ։>>
Աշակերտների հետ միասին հունարենից թարգմանվեցին նաև հույն և ասորի հեղինակների շատ հայրախոսական, իմաստասիրական, պատմագիտական այլ աշխատանքներ։