Рубрика: Մայրենի

Նա տեսավ ցամաքին մի շատ գեղեցիկ, մի շողշողուն ձուկ՝ հոգեվարքի մեջ թալիկ-թալիկ գալիս։

Մեծահամբավ բժիշկներն ու վհուկները եկան, հավաքվեցին՝ քննելու համար արքայորդու ահավոր հիվանդությունը, և բուժիչ հնար գտնելու։

1905 թվականի ամառը, երեք ընկեր տղաներ Բաքվից եկել էին Ալեքսանդրապոլ՝ Արագած լեռան գագաթը բարձրանալու համար։

Փառատենչ իշխանը շարունակ դավեր է նյութել դրացի իշխանների դեմ՝ գրավելու նրանց սեփական երկրներից մանր ու խոշոր հողամասեր։

Պաշարում է քաղաքը բանակը, զետեղում ամրակուռ պարիսպների շուրջ, ինքն էլ նստում է արքայական վրանի մեջ, օր ու գիշեր դավեր որոճալով, քաղաքին տիրանալու համար

Ի՛նչ առյուծ, այդ վախկոտը իր ստվերից էլ է վախենում։                                                                   Այդ վախկոտն ինքն իր ստվերից էլ է վախենում։                                                                      Որսորդն իր հրացանն էր թփի տակ թողել։                                                                                        Որսորդը խուսափում էր հարևանին հանդիպելուց, ախր նրա հրացանն էր թփի տակ թողել։   Պապն իր երկար կյանքի ընթացքում այդպիսի գեղեցկություն չէր տեսել։                                     Նա հյուրերին ողջունեց իր իմացած բոլոր լեզուներով, բայց նրանք կարծես թե նորից չհասկացան։                                                                                                                                    Գնչուն ասում էր, որ ինքը ամբողջ աշխարհում ման է եկել։                                                                   Հայրը որդու մասին ասում էր, որ նա իր տեսած ամենախելացի երիտասարդն է։                               Որդուն ուղղված նամակում գրում էր, որ իրենով հետաքրքրվողներին թող նա ասի, որ ինքը շուտով գալու է։                                                                                                                                          Երգչի մասին ասում էր, որ իրեն շատ վաղուց է ճանաչում, նա իր մանկության ընկերն է եղել։          Ճանապարհորդի մտքով չէր անցնում, որ ինքը անցնում է Մագելանի անցած ճանապարհով, որ չորսուկես հարյուրամյակ առաջ այդտեղով նրա նավերն են անցել։

Իմ սիրած վայրը երևի իմ սենյակն է, քանի որ այնտեղ խաղաղ է։ Կարողանում եմ հանգստանալ, կարդալ և մենակով ժամանակ անցկացնել։

գրվել, գրավվել, ծեծվել, թրջվել, թխվել, աղացվել, տաշվել, վրդովվել, կապվել, սպանվել, նկարվել, կեղտոտվել

Առաջին նախադասություններում թվականների սովորական են, իսկ երկորդ նախադասություններում դառնում են բաշխական թվականներ, այսինքն ավելի շատ ածականների նման։

Գոյություն ունեն հսկա որդեր։ Այդ հսկաներից մեկը՝ մեգասկոլիդեսը, ապրում է իր փորած ստորերկրյա շավիղներում։ Հողից հանելիս իսկույն խեղճանում է։ջ եղած նախադասություններից մեկը հանելով (ուշադիր եղիր, որ տեքստը պահպանվի)։

Գոյություն ունեն հսկա որդեր։ Այդ հսկաներից մեկը՝ մեգասկոլիդեսը, ապրում է իր փորած ստորերկրյա շավիղներում։ Հողից հանելիս իսկույն խեղճանում է։

Այդ ձայնը՝ սրտաբուխ ու մտերիմ, ուշքի բերեց նրան։                                                                Ուշքի բերեց նրան այդ ձայնը՝ սրտաբուխ ու մտերիմ։

Մի ժպիտ՝ գարնան երեկոյի նման գգվող, թառել էր դեմքին։                                                     Թառել էր դեմքին մի ժպիտ՝ գարնան երեկոյի նման գգվող։

Ձեռքերը՝ կոչտուկներով պատած ու հողաբույր, հարգանք էին ներշնչում։                         Հարգանք էին ներշնչում ձեռքերը՝ կոչտուկներով պատած ու հողաբույր։

Մի աղջիկ՝ անտառային հավերժահարսի նման, հանկարծ փայտահատին մոտեցավ։       Հանկարծ փայտահատին մոտեցավ մի աղջիկ՝ անտառային հավերժահարսի նման։

Մի կին՝ երկարոտն ու նրբակազմ, անցնում էր մեր փողոցով։                                                       Մեր փողոցով անցնում էր մի կին՝ երկարոտն ու նրբակազմ։

Գազանիկը՝ երկար, բարակ ու ոսկրոտ մատներով, մարդու ձեռքերին նմանվող թաթեր ուներ։ Մարդու ձեռքերին նմանվող թաթեր ուներ գազանիկը՝ երկար, բարակ ու ոսկրոտ մատներով։

Ընգծված բառակապցությունները պատասխանում են ինչպիսի՞ հարցին։

ա) Գետը զայրանում է, երբ կամուրջը նրա հոսանքը բաժանում է ճյուղերի։

բ) Կամուրջը նրա հոսանքը բաժանում է ճյուղերի թե չէ, գետը զայրանում է։

գ) Գետը զայրանում է, որ կամուրջը նրա հոսանքը բաժանում է ճյուղերի։

Ա և Բ բոլոր նախադասությունների գործողություն կատարողը, այսինքն ենթական, փոխվում է։

Կնոջ դեմքը կնճռոտվել էր անցած տարիներից։                                                                       Դահլիճը լավ կահավորված էր։                                                                                                       Շատ մշակութային արժեքներ են ստեղծվել մեր ժողովրդի կողմից։

Դուք ինչ-որ երերուն տախտակի վրա ամրացրեցիք այդ վանդակը։

Ինչո՞ւ դու քո հոտն իմ դաշտում արածեցրեցիր։

Հավերը երկարացրեցին վզները դեպի ներքև, նայեցին դես ու դեն։

Նա իր ձիուն մեծացրեց չամչով ու գարիով։

Ես հավանաբար ձանձրացրեցի ունկնդիրներին։

Մենք անզգուշորեն թռցրեցինք արևկող անող թռչուններին։